Powrót Przykłady ćwiczeń z zakresu integracji sensorycznej możliwe do wykonywania w domu.
Stymulacja układu przedsionkowego bez specjalistycznego sprzętu.
Podskoki: obunóż, na jednej nodze, podskakiwanie z nogi na nogę, skakanie/obrót wokół własnej osi.
Szybkie stawanie na palcach i opadanie na pięty.
Ruchy wahadłowe głową – od barku do barku, w pozycji stojącej, siedzącej i klęku
Chodzenie po linie, po ławeczce. W warunkach domowych możemy wykorzystać bok dywanu, miękkie paski, sznurek)
Na kawałku wykładziny dywanowej w siadzie obroty wokół własnej osi/ odpychanie się samymi rękami, nogami.
Siad skrzyżny – wprawianie górnej części w ciała w ruch wahadłowy/ kolisty.
W pozycji stojącej, lekki rozkrok, robienie wahadła, przenosząc ciężar z jednej nogi na drugą.
Skakanie na trampolinie, połączone z wrzucaniem piłeczek do kosza. Można trampolinę zastąpić materacem, poduszką, złożonym kocem lub stosować wyżej wymienione pomoce zamiennie. – dobrze jest to ćwiczenie połączyć z zabawą – świetnie sprawdzi się gra w kasy!!!!
Przetaczanie się na materacu; po rozrzuconych woreczkach (zamiast woreczków można użyć maskotek, poduszek), po różnych fakturach (ruch zaczyna się od głowy)
Przetaczanie z zasłoniętymi oczami – tor ruchu można wykładać różnymi przedmiotami
Turlanie w pozycji stojącej po ścianie – wrażenia z ramion i pleców
Przysiady i wstawanie.
Próby skoków obunóż w przysiadzie.
Marsz z podnoszeniem i opuszczaniem głowy.
Odwracanie głowy w lewo, w górę, w dół.
Spoglądanie daleko za siebie na przemian przez prawe i lewe ramię.
Marsz z wymachami rak i nóg.
Skoki pajacyka.
Skoki żabki.
Zeskakiwanie z ławeczki.
Skakanie na dmuchanym materacu.
Toczenie się na materacu w różnych kierunkach.
Kołysanie się do przodu, do tyłu, na boki, w siadzie z prostymi nogami i podparciem na rękach.
Kołysanie się do przodu i na boki w leżeniu na plecach, nogi zgięte, skrzyżowane, przyciągnięte do klatki piersiowej, ręce oplatają kolana.
2. Wybrane ćwiczenia normalizujące układ przedsionkowy i proprioceptywny
Ślizganie się na małym materacyku wypełnionym np. grochem – dziecko leżąc na brzuchu, odpycha się rękami od podłoża albo rodzic ciągnie za kocyk lub ręce dziecka.
W leżeniu na brzuchu: masaż pleców, rak, nóg dziecka piłkami o różnym stopniu sprężystości i zróżnicowanej fakturze ruchem turlania i sprężynowania.
„Naleśnik” – zawijanie dziecka w koc, folię z pęcherzykami, karimatę (głowa zawsze na zewnątrz), następnie dociskanie pleców, pośladków, rąk i nóg z wykorzystaniem woreczków i materacyków wypełnionych ryżem, piaskiem, żwirkiem czy fasolą.
Podskoki, obroty, kontrolowane upadki w przód, tył, na boki, wskakiwanie obunóż do koła hula – hoop i wyskakiwanie z niego.
Zabawy w przepychanie i siłowanie się: dziecko i rodzic stykają się plecami, nogami, ramionami lub dłońmi.
Leżenie na podłodze z nogami wyprostowanymi, opartymi o ścianę i wykonywanie ruchu popychania ściany, można także przyciskać stopami do ściany na przykład piłkę plażową.
Toczenie stopami piłki plażowej po ścianie i powrót w kierunku podłogi w leżeniu na placach.
Przenoszenie za głowę piłki utrzymywanej miedzy nogami w leżeniu na plecach.
Odbijanie piłki plażowej stopami.
Przepychanie lub przenoszenie ciężkich przedmiotów np. butelek z woda lub kosza z zabawkami.
Zwijanie ciała w kłębek w leżeniu na boku (robienie ślimaka).
Huśtanie się w hamaku w leżeniu na brzuchu i rzucane woreczkami do celu lub zbieranie drobnych przedmiotów.
Huśtanie się w hamaku w pozycji siedzącej (rodzaj hamaka ogrodowego) i rzucanie woreczkami lub piłeczkami do celu.
Rytmiczne kołysanie się w toku.
Bujanie się fotelu na biegunach, półwalcu, na bujakach.
Kreślenie na plecach siedzącego dziecka (plecy zaokrąglone, wygięte w koci grzbiet) znaków, figur, cyfr, liter: najpierw dziecko wskazuje odpowiedź, mając wzory znaków przed sobą, później samodzielnie odtwarza rysunek na dużym arkuszu papieru.
Wskazywanie miejsca dotyku bez pomocy wzroku (terapeuta dotyka swoim palcem wierzchu dłoni, palców i przedramienia dziecka).
Odtwarzanie przez dziecko wzorów i liter kreślonych przez terapeutę na wierzchu dłoni i na przedramieniu dziecka (bez kontroli wzrokowej). Dziecko odtwarza wzór palcem na swoim ciele, a następnie rysuje go na arkuszu papieru.
Rozpoznawanie rodzaju faktur bez udziału wzroku (terapeuta pociera dłonie, przedramiona lub stopy dziecka różnymi fakturami, a ono wskazuje fakturę).
Domina dotykowe – dobieranie w pary figur o tej samej strukturze bez udziału wzroku.
Ćwiczenia równoważne:
Stawianie oporu przy próbach zrzucenia przy próbach zrzucenia dziecka leżącego na materacu, równoważni, belce, wałku itp.
Chodzenie na czworakach po miękkiej powierzchni, np. po dmuchanym materacu.
Chodzenie na czworakach z obciążeniem na plecach, na przykład z materacykiem wypełnionym ryżem, żołędziami lub kasztanami.
Chodzenie po powierzchniach o różnej fakturze (np. po materacu, kocu, karimacie, matach do masażu stóp, wycieraczkach o różnej fakturze, folii z pęcherzykami).
Dotkanie części ciała podczas stania na mało stabilnej powierzchni.
Wychylanie do przodu i do tyłu dziecka siedzącego okrakiem na piłce (przytrzymywanego za kolana).
Przechylanie na boki dziecka siedzącego okrakiem na piłce i kontrolowanie by głowa odchylała się w przeciwna stronę niż tułów.
Przyjmowanie i utrzymywanie różnych pozycji, np. bociana, jaskółki, pieska, żabki.
Chodzenie do przodu, do tyłu, na boki z woreczkiem na głowie.
Chodzenie wzdłuż toru wyznaczonego przez linie ułożoną na podłodze.
Stanie w bezruchu przed lustrem w wybranej pozycji (zabawa w posąg).
Siedzenie na deskorolce i odpychanie się od ściany.
Popychanie za barki i biodra dziecka, które próbuje utrzymać równowagę w lekkim rozkroku na całych stopach.
Rozwijanie ogólnej koordynacji ruchowej:
Czołganie się po podłodze w przód i w tył.
Chodzenie stopa za stopą (palce, pięty) w przód i w tył, wzdłuż linii lub no po niej,po narysowanym na podłodze moście, po położonej płasko na podłodze desce, po ławeczce.
Wymijanie i pokonywanie łatwych przeszkód.
Toczenie się po podłodze w różnych kierunkach (ręce ułożone ściśle wzdłuż ciała).
Próby robienia przewrotów.
W leżeniu na plecach; przenoszenie za głowę nóg trzymających piłkę plażową.
Dotykanie podłogi dłońmi z jak najmniejszym ugięciem kolan.
Rzuty celownicze: przewracanie kręgli, rzuty piłeczkami do kosza, lotkami do tarczy, woreczkami lub piłeczkami do nieruchomego, a następnie ruchomego celu, np. do worka treningowego lub wiszącej w siatce piłki, uderzanie wiszącej piłki rakietą do ping – ponga lub badmintona.
Rzuty do celu podczas skoków na sprężynującym podłożu (trampolinie, materacu).
Klaskanie nad głową, przed sobą, z prawej i z lewej strony.
Podskoki z wymachiwaniem rękami.
Chodzenie po ławeczce czy równoważni do przodu, do tyłu, bokiem, zrzucanie noga woreczków.
Chodzenie z przedmiotem na głowie.
Przechodzenie i przeskakiwanie przez skakankę, obręcz lub drążek.
Przenoszenie na tacy lekkich przedmiotów.
Strzelanie goli do bramki, na przykład za pomocą kija hokejowego.
Łapanie w siatkę na motyle baniek mydlanych.
Toczenie piłki plażowej po torze zrobionym ze sznura zawieszonego na niedużej wysokości.
Kreślenie: w powietrzu chorągiewką; kolorowa kredą na tablicy, na piasku palcem lub patykiem; na dużym arkuszach papieru kredą, węglem, pędzlem, plakatówką.
Ćwiczenia dłoni (ręce ugięte w łokciu) – usprawnianie nadgarstka:
Wymachy dłoni w górę, dół, w lewo i w prawo.
Krążenie dłoni: ręce wyciągnięte do przodu, w bok, w górę, dłonie nie stykają się.
Zataczanie dużych i małych okręgów.
Zaciskanie pięści: zamykanie i otwieranie; stukanie o siebie pięściami; stukanie pięściami w różne części ciała.
Układanie z modeli z dłoni: stykanie się palców i nadgarstków; stykanie tylko palców, splatane palców; układanie dłoni w kształt łódki.
Ćwiczenia palców:
Uderzanie czubkami palców o blat stołu.
Uderzanie palcem wskazującym jednej ręki w przestrzenie między palcami drugiej ręki.
Kiwanie palcem wskazującym: w prawo, lewo; po łuku; w górę i w dół.
Ruchy palców: jednego wokół drugiego nieruchomego; wokół siebie; pocieranie o siebie wybranymi palcami; pocieranie o podłoże o różnej fakturze; stukanie o siebie; stukanie o blat stolika, podłogę; „spacerki” po stole; przeplatanie swoich palców; witanie się palcami.
Układanie z palców modeli w kształcie: miseczki, dziubka, kółka, namiotu, figi, serduszka, haczyka itp.